Tesla Assisted Driving – Betaalbare luxe
Artikel door James Herne
Als iemand zijn eigen chauffeur heeft, is dat luxe. Als iemand ervan geniet om vlot te rijden op bochtige wegen, is dat sport. Luxe en atletische capaciteiten maken het leven beter.
Deze keer is de testauto de bruut snelle Model 3 Performance, die ook zelf kan rijden!
In feite konden Tesla’s al meer dan tien jaar geleden zelf rijden, maar die functie werd al snel uitgeschakeld. De functie Autopilot Autosteer werd in 2015 geïntroduceerd met Tesla-softwareversie 7.
Een voorbeeld van het niveau van zelfrijcapaciteit in 2015:
Ik was een van de gelukkigen die dit nog heeft mogen ervaren voordat de zelfrijfunctie in 2016 op verzoek van wetgevers werd uitgeschakeld. Concreet werd er een softwarebeperking ingevoerd die vereiste dat de bestuurder een hand tegen het stuur hield. Hierdoor werd de zelfrijfunctie zinloos.
Destijds vond ik het ongelooflijk dat een auto zelf kon sturen. Een veilige afstand tot de auto voor je bewaren, remmen en accelereren waren dingen die auto’s al lange tijd konden (de eerste was de Mercedes S-Klasse in 1999). Dus wanneer we het over zelfrijden hebben, gaat het eigenlijk over sturen. Aangezien alle nieuwe auto’s kunnen remmen wanneer er gevaar dreigt, is er niets bijzonders gevaarlijks aan een auto toestaan om zelf te sturen.
Wetgevers trapten op de rem voor vooruitgang, maar Tesla verdubbelde zijn inzet en noemde het systeem FSD Beta, waarbij FSD zogenaamd zou staan voor Full Self-Driving. In werkelijkheid was het geen volledige zelfrijfunctie. In mijn ogen was het een touwtrekwedstrijd tussen een kind dat graag wil groeien en een ouder die die ontwikkeling tegenhield.
“Full Self-Driving” betekent dat het systeem nooit menselijke hulp nodig heeft om van het startpunt naar de bestemming te komen. Dat niveau bereiken is extreem moeilijk. Ja, er bestaan bestuurderloze taxi’s, maar als zo’n auto in de problemen komt, kan een medewerker die in een kantoor zit hem op afstand begeleiden met behulp van de beelden van de camera’s van de auto. Een zelfrijdende auto kan bijvoorbeeld hulp nodig hebben wanneer een straat is afgesloten wegens wegwerkzaamheden of wanneer de auto niet weet waar hij moet parkeren nadat hij de bestemming heeft bereikt. Ik zou zeggen dat de zelfrijcapaciteit van de Model 3 99% van de tijd werkt, maar dat een mens voor de resterende 1% moet helpen.
De Model 3 heeft meer ogen en sensoren dan een mens, dus het is logisch dat hij veiliger zelf kan rijden dan een persoon.
Sinds Tesla voor het eerst in staat was om zelf te sturen, zijn er 7 generaties nieuwe software uitgebracht. Deze keer reed ik mee in een auto met softwareversie 14. Ik verwachtte niets buitengewoons, omdat zelfrijden naar mijn mening 11 jaar geleden al op een verbazingwekkend niveau was. Wetgeving loopt altijd achter op technologische vooruitgang; dat is normaal. Maar nu is het ene land na het andere begonnen met het accepteren van zelfrijdende auto’s.
Het is duidelijk dat, zolang een auto niet in elke situatie met 100,0% capaciteit zelf kan rijden, het niet echt “Full Self-Driving” is. Mijn zoon en ik kwamen tot de conclusie dat het eigenlijk Driver-Supervised Self-Driving is. In de Europese Unie is het niet toegestaan klanten te misleiden, dus heeft Tesla de naam FSD in Europa vervangen door een nieuwe: Tesla Assisted Driving (TAD). Als FSD een indrukwekkendere indruk gaf van het systeem dan het verdiende, dan is TAD daarentegen een veel te bescheiden naam om dit opmerkelijke stukje robotica te beschrijven.
Ik haalde de testauto op vrijdagavond op. Iemand die moe is na een lange week is achter het stuur zeker niet op zijn best, waardoor ik de zelfrijmogelijkheden van de auto extra waardeerde.
Hieronder staat een korte video die ik heb gemaakt. Zoals in de video te zien is, rijdt een zelfrijdende auto niet door rood, terwijl menselijke bestuurders dat soms wel doen.
In de VS biedt FSD verschillende niveaus van rij-agressiviteit: “Chill”, “Average” en “Hurry” (aanvankelijk “Assertive” genoemd). Europese klanten hebben die keuze niet. Het systeem werkt in slechts één modus, die vermoedelijk “Chill” is. Mijn dochter vond hoe soepel het reed prettig. Ze zei dat, hoewel ik een goede bestuurder ben vergeleken met veel andere mensen, de zelfrijdende auto nog soepeler rijdt!
Wanneer ik haast had, wilde ik snel de stedelijke maximumsnelheid bereiken, dus reed ik in de bebouwde kom ongeveer de helft van de tijd zelf. Op de snelweg liet ik de auto het meeste werk doen.
Ik had een geweldige ervaring op de snelweg: de Model 3 maakte ruimte voor een andere auto. De robotauto zette zijn richtingaanwijzer aan en ging naar de snellere rijstrook, zodat een andere auto die van de invoegstrook kwam niet hoefde af te remmen. Daarna hield de Model 3 de snelheid in de gaten waarop de andere auto zich stabiliseerde en, zodra duidelijk was dat het andere voertuig met de maximaal toegestane snelheid reed, ging hij weer achter die auto rijden. De robotauto gedroeg zich precies als een uitstekende menselijke bestuurder! Het voelde zo natuurlijk dat ik dacht: “Wauw!”
De auto is geweldig, maar ik vond een paar dingen die beter hadden gekund. Met een knipoog zou je kunnen zeggen dat Tesla zo veel in softwareontwikkeling heeft geïnvesteerd dat sommige gewone functies een beetje naar de achtergrond zijn verdwenen. Ik zet alle nadelen meteen op een rij, en daarna kunnen we terug naar de spannende dingen.
De in 12 richtingen verstelbare bestuurdersstoel heeft een bediening om de kromming van de rugleuning (lendensteun) aan te passen, maar op langere ritten begon mijn rug toch een beetje pijn te doen.
Drie van mijn auto’s hadden in 20 richtingen verstelbare stoelen met massagefunctie, en ik weet goede stoelen te waarderen. Als ik maar één extra optie voor een auto zou mogen kiezen, dan zou ik de allerbeste stoelen kiezen.
Ik kreeg gemengde reacties over de achterbank van de Model 3: een vriend zei dat die goed was, terwijl een ander niet helemaal tevreden was.
Naar mijn mening leidt de lichtstrip langs de onderrand van de voorruit een beetje af wanneer je de auto ’s nachts handmatig rijdt. Als je de auto zelf laat rijden, is dit soort sfeerverlichting misschien zelfs prettig.
De regensensor voor de ruitenwissers werkt niet goed. Dat werkte bij de eerste generatie Model 3 ook al niet goed, en het is interessant dat Tesla dit niet heeft verbeterd.
Het automatische grootlichtsysteem liet te wensen over toen ik bij schemering over een bosweg reed. Blijkbaar vond de auto de omstandigheden nog niet donker genoeg. Maar wanneer je in de schemering door een bos rijdt, zelfs voordat het helemaal donker is, is het belangrijk om het grootlicht aan te hebben om aanrijdingen met wild te helpen voorkomen. Omdat het automatische systeem weigerde het grootlicht in te schakelen, moest ik het uitschakelen zodat ik het grootlicht handmatig kon gebruiken.
Eigenlijk kon ik ontspannen, want Tesla remt automatisch als er een dier voor de auto rent. Dat hebben we gezien. De auto ziet in het donker waarschijnlijk beter dan een mens. De Model 3 kan in het donker zelf rijden; ik heb dat getest.
De Model 3 biedt geen Apple CarPlay of Android Auto. Persoonlijk mis ik geen van beide, maar aangezien de meeste auto’s ze aanbieden, is het vreemd dat de Model 3 dat niet doet.
Nu de nadelen uit de weg zijn, gaan we verder met de voordelen.
Het is volkomen duidelijk dat zelfrijdende capaciteit een doorslaggevend concurrentievoordeel is.
Tesla is zeker de beste softwareontwikkelaar onder autofabrikanten. Over het algemeen zijn autofabrikanten niet bijzonder goede softwareontwikkelaars. Naar mijn mening is de gebruikerservaring van de touchscreen-software van de Model 3 de beste in de autowereld. Uiteraard wordt een moderne auto standaard ook geleverd met een spraakgestuurde AI-assistent.
One-pedal driving is perfect geïmplementeerd. Er is geen knop of instelling voor; het werkt gewoon. In andere auto’s moet je op een knop drukken om one-pedal driving te activeren, van “D” (Drive) naar “B” (Brake mode) schakelen, of de knoppen achter het stuur gebruiken om de sterkte van regeneratief remmen aan te passen. Dat is allemaal zinloze onzin. In de Model 3 werkt het systeem naadloos op de achtergrond: de auto vertraagt niet te abrupt wanneer je het stroompedaal loslaat, maar levert wel genoeg regeneratief remmen zodat je niet altijd het rempedaal hoeft te gebruiken.
Als er een wedstrijd zou zijn om te bepalen welke auto het meeste biedt voor het geld, denk ik dat de Model 3 zou winnen. Zelfs de basisversie kan zelf rijden. Kijk naar de prijs van het basismodel en je gelooft je ogen nauwelijks. Het is ook belangrijk dat de auto zijn waarde goed behoudt. Dat zie je door de prijzen van nieuwe en gebruikte Model 3’s te vergelijken.
De Model 3 heeft zelfs in de basisversie een goede acceleratie. Een boodschap aan sportwagenrijders: Tesla heeft nog nooit een auto gemaakt met te weinig vermogen. Elke Tesla is snel.
De basis Model 3 heeft een lange actieradius dankzij zijn uitstekende efficiëntie. Als ik me niet vergis, is de Model 3 de elektrische auto die het minst elektriciteit verbruikt. Het geheime recept voor die efficiëntie blijft voor mij een raadsel.
Zelfs het basismodel heeft elektrisch verstelbare stoelen, met verstelbare lendensteun voor de bestuurder.
Om het interieur stil te houden, heeft hij dubbelglas, zelfs in de achterportieren en zelfs op het basismodel.
Een verwarmd stuur en verwarmde voorstoelen zijn ook standaard. De basisversie heeft geen geventileerde stoelen of verwarmde achterstoelen.
De auto heeft 8 camera’s om hem te helpen zelf te rijden. Na een rit in een zelfrijdende Model 3 ben ik ervan overtuigd dat in de toekomst alle voertuigen zelf zullen kunnen rijden. Ze hoeven niet altijd zelf te rijden, maar ze zullen er klaar voor zijn als de bestuurder dat wil.
Ter verduidelijking: zelfrijden is een abonnementsdienst met een maandelijkse vergoeding. Voorheen was zelfrijdende capaciteit een zeer dure optie, maar nu is het abonnement-gebaseerd. De maandelijkse vergoeding is ongeveer zodanig dat als je die acht jaar lang zou betalen, het totaal uitkomt op ongeveer hetzelfde bedrag als de zelfrijdende optie vroeger kostte als eenmalige aankoop.
Als je bedenkt dat de Model S 14 opeenvolgende jaren kopers heeft gevonden, laat dat zien dat de nieuwe autofabrikant met een frisse blik heeft gekeken naar wat klanten zou bekoren. Tesla was de eerste autofabrikant die auto’s via software-updates begon te verbeteren zonder dat eigenaren naar een dealer hoefden te gaan. Omdat de auto een internetverbinding heeft, kunnen nieuwe mogelijkheden worden toegevoegd via over-the-air (OTA) updates. Dit maakt de auto beter.
De Model 3 is een belangrijke auto in de autogeschiedenis. Hij liet zien dat een elektrische auto niet duur hoeft te zijn. In zekere zin is hij vergelijkbaar met de Ford Model T, die voor veel mensen toegankelijk was vanwege de prijs.
De Model 3 kan zeer trots zijn dat hij drie jaar lang de bestverkochte auto ter wereld was onder voertuigen die zijn ontworpen om klimaatverandering te helpen verminderen. Hij kan er ook trots op zijn dat hij de eerste elektrische auto is die één miljoen geproduceerde exemplaren heeft bereikt.
Ik heb nog niet de kans gehad om te delen wat ik persoonlijk de leukste eigenschap van een auto vind. Dat is de acceleratie. Laten we dus de “Performance”-versie eens van dichterbij bekijken.
De Model 3 Performance is een verbeterde versie van de dual-motor, vierwielaangedreven Model 3.
Laat me hier vermelden dat de Model 3 AWD en Model 3 Performance zijn uitgerust met een bijzonder goed audiosysteem. Het heeft 15 luidsprekers, waaronder twee subwoofers, wat een aanzienlijke hoeveelheid audioapparatuur is voor een compacte auto. Ik weet een goed audiosysteem te waarderen, en ik geef het een tien op tien.
Het oorspronkelijke idee voor dit artikel was om over de Performance-uitvoering te schrijven, maar om de een of andere reden kom ik er nooit aan toe, omdat er zoveel andere dingen te delen zijn.
Alle Model 3-uitvoeringen hebben banden van 235 mm breed, maar de Performance-uitvoering heeft achterbanden van 275 mm breed. Dat geeft de achteras 8 cm extra bandbreedte voor grip in bochten.
De extra rolweerstand betekent dat de M3P dezelfde actieradius heeft als de basis Model 3 met zijn kleinere accu. Toch bieden alle Model 3-versies een zeer goede actieradius.
Een laag zwaartepunt is ideaal om op bochtige wegen te rijden en vanzelfsprekend ging ik op zoek naar een paar kronkelwegen om van de auto te genieten. Om geen verkeerde indruk te wekken, moet ik eraan toevoegen dat de Model 3 Performance niet ontworpen is voor circuitgebruik. Op basis van de waarnemingen van andere testers weet ik dat zowel de remmen als de aandrijflijn van de M3P oververhit raken op een circuit. De M3P is een klassieke Amerikaanse muscle car: betaalbaar en krachtig, maar niet gemaakt voor circuitgebruik.
Ik moet er ook op wijzen dat het acceleratiecijfer voor de Performance-uitvoering onjuist wordt weergegeven op de website van Tesla. De 0–100 km/h-acceleratiewaarde bevat de opmerking: “With rollout subtracted.” Wat is “rollout”? Het is een meetmethode die in de VS bij dragraces wordt gebruikt waarbij de timer pas start nadat de auto al is gaan rijden en één voet (30 cm) heeft afgelegd. Tegen die tijd rijden krachtige auto’s mogelijk al 10 km/h. De auto in beweging krijgen en die eerste voet afleggen kost ongeveer een kwart seconde. Wanneer Tesla zegt dat de Model 3 Performance van 0 naar 100 km/h accelereert in 3,1 seconden, is dat onjuist. Het is in werkelijkheid de tijd voor de acceleratie van 10 naar 100 km/h.
Ik heb de acceleratie van de Model 3 Performance correct gemeten: vanuit volledige stilstand, met een hoogfrequent GPS-apparaat, op een weg die niet bergaf liep. Ik noteerde 3,25 seconden voor 0–100 km/h. Is dat niet snel genoeg!?
De launch is bijzonder bruut. Het is alsof je uit een katapult wordt afgeschoten. Ik mat de 0–50 km/h-acceleratietijd op 1,39 seconden.
Alleen al het vermogen is reden genoeg om deze auto te kopen. De Model 3 Performance biedt de beste acceleratie-prijsverhouding ter wereld.
Ik betrapte mezelf erop dat ik me afvroeg wat sport en luxe eigenlijk betekenen als het om auto’s gaat. Ik had het met eigen ogen gezien: wanneer een exclusieve sportieve luxecoupé die CO2 uitstoot en de Model 3 Performance tegelijk met vol vermogen wegrijden, wint de Model 3 de 0–50 km/h-“acceleratierace”. En zodra de overwinning binnen is, verandert één druk op de knop de Model 3 van renpaard in een persoonlijke chauffeur.
Na met de Model 3 te hebben gereden, kan ik me eerlijk gezegd niet voorstellen waarom iemand een nieuwe auto zou willen kopen die geen zelfrijcapaciteit heeft. In een gewone auto rijden is als het saaie werk van een taxichauffeur doen. In de Model 3 Performance kun je, afhankelijk van je stemming, een sportieve bestuurder of een passagier zijn. Je eigen chauffeur hebben is het ultieme symbool van luxe.
| 0–100 km/h | Accucapaciteit (bruikbaar) | |
| RWD | 6,2 s | 60 kWh |
| RWD Long Range | 5,2 s | 79 kWh |
| AWD | 4,4 s | 79 kWh |
| Performance | 3,3 s | 79 kWh |