Wdzięczność: Tesla Model S
Autor: James Herne
Kiedy pojawiła się Tesla Model S i miałem okazję odbyć jazdę próbną, przyłapałem się na myśli: przyspiesza jak Porsche! Przed jazdą próbną nie miałem pojęcia, jaka naprawdę jest dobra Model S.
Ale zacznijmy od początku. Od samego początku.
Nikola Tesla przeniósł się z Chorwacji do USA w 1884 roku. W 1887 roku zbudował nowy typ silnika elektrycznego i założono Tesla Electric Company.
Mniej więcej 100 lat później, na początku lat 80., Martin Eberhard rozpoczął karierę inżyniera w firmie komputerowej założonej przez Bernarda Tse.
W 1999 roku student Jeffrey Brian „JB” Straubel przerobił swoje Porsche 944 na elektryczne i napisał: „… still driving the car like a Porsche. And let’s not forget the standard EV benefits of being relatively quiet, emission-free, and rechargeable in the garage. Our house is now also purchasing 100% green energy from the Palo Alto Municipal Utility (for a 3 cent/kwh premium) so the car is truly a zero emission vehicle being recharged by some mix of wind, small hydro, and geothermal energy.”
Elon Musk zarobił swoje pierwsze miliony w 1999 roku, gdy sprzedał swój udział w firmie tworzącej oprogramowanie internetowe Zip2, którą współzałożył. Po sprzedaży Musk współzałożył w 1999 roku firmę płatności online X.com. X.com połączyła się z konkurentem w 2000 roku, a w 2001 roku firmę przemianowano na PayPal. Dwadzieścia jeden lat później Musk ponownie zaczął używać domeny X.com, ale to już inna historia. W 2002 roku eBay przejął PayPal, a Musk założył firmę technologii kosmicznych SpaceX.
W 2003 roku Martin Eberhard założył wraz z Marcem Tarpenningiem firmę o nazwie Tesla Motors. Pomysłem Eberharda było budowanie samochodów z baterie litowo-jonowe. Akumulatory Li-ion są 5 razy lżejsze od akumulatorów kwasowo-ołowiowych o tej samej pojemności energetycznej, ale w tamtym czasie akumulatory litowe były niezwykle drogie. Cena baterii wyznaczała cenę samochodu. Drogi samochód musi być albo samochodem sportowym, albo luksusowym.
Martin Eberhard, prezes Tesla Motors, zaprosił swojego byłego pracodawcę Bernarda Tse do dołączenia do rady nadzorczej Tesli. Tse później założył firmę o nazwie Atieva, aby projektować wysokowydajne akumulatory Li-ion. Co jest jeszcze ciekawsze: Atieva stała się Lucid Motors. Ale to już inna historia.
W 2004 roku Elon Musk dołączył do Tesla Motors jako inwestor i został największym udziałowcem. Założyciel firmy Martin Eberhard, sam będący milionerem z branży technologicznej, prawdopodobnie nie zainwestował w Teslę tyle pieniędzy co Musk. Jeśli tak było, Musk miał większą wiarę w samochody elektryczne, dlatego słusznie można uznać go za współzałożyciela Tesli. Zwłaszcza ze względu na to, co później powstało w Tesli pod jego przywództwem.
JB Straubel, który pięć lat wcześniej zbudował elektryczne Porsche, dołączył do Tesli w 2004 roku jako dyrektor ds. technologii (CTO). Pasował idealnie ze względu na swój talent. A może także dlatego, że wcześniej zbudował elektryczny samochód sportowy.
Pierwsza Tesla była oparta na sportowym Lotusie Elise. Produkcja Tesli Roadster rozpoczęła się w 2008 roku. Dla Tesli Roadster stworzył wizerunek firmy od samochodów sportowych, co było fantastyczne dla marketingu i sprawiało, że ludzie mówili o marce. Ważąca 1235 kg Tesla Roadster była lekka w porównaniu z innymi samochodami sportowymi o takiej mocy i przyspieszeniu.
Elon Musk został CEO Tesli w 2008 roku. Jego pomysłem było upowszechnienie samochodów elektrycznych.
Produkcję Roadstera zakończono w 2012 roku. Łącznie powstało ponad 2000 samochodów. Z ceną przekraczającą 100 000 USD Roadster był dość drogi, a każdego pierwszego właściciela należy podziwiać za odważny krok w stronę elektromobilności. To pomogło postawić Tesla Motors na nogi.
Musk był wizjonerem produktu Tesli, a JB Straubel sprawiał, że rzeczy działy się naprawdę: akumulatory, elektronika mocy i oprogramowanie.
1 czerwca 2012 roku JB Straubel przekazał pierwszy Model S inwestorowi Tesli i członkowi rady nadzorczej Steve’owi Jurvetsonowi.
Odbierając Teslę Model S P85, Jurvetson powiedział: „It’s stunningly beautiful, gorgeously engineered, represents the future. We’ll all look back in 20 years from now and realise this is the future. All cars will be electric, without any doubt in my mind.„
Zastanawiałem się, dlaczego Tesla Model S wygląda jak Mazda, i okazało się, że projektant Tesli Franz von Holzhausen wcześniej pracował dla Mazdy. Dla kupujących samochody sportowe i luksusowe stylistyka zewnętrzna Modelu S nie oferowała niczego szczególnie wyjątkowego, ale w oczach profesjonalisty z branży finansowej była idealna, ponieważ ten projekt był akceptowalny dla bardzo dużej grupy nabywców. W porównaniu z dość zwyczajnym wyglądem zewnętrznym wnętrze prezentuje się bardzo dobrze — najpierw piękno wewnętrzne!
Brak analogowych zegarów wyróżniał Teslę Model S na tle innych aut w 2012 roku. Pamiętam jazdę pierwszą wersją tego amerykańskiego samochodu i myśl, że europejskie auta premium utknęły w przeszłości. Cyfrowe wyświetlacze Tesli i 17-calowy ekran dotykowy wyglądały jak przyszłość. Ale nią nie były. Były rzeczywistością. Ekran dotykowy od razu okazał się łatwy w obsłudze i sprawił, że doceniłem inżynierów oprogramowania Tesli.
Po jeździe Modelem S pojechałem do domu moim starym Porsche i nagle poczułem, jakby miało sto lat. Przyłapałem się na myśli, że silnik spalinowy, ze swoimi 1000 części, nie jest zbyt sprytnym wynalazkiem w porównaniu z silnikiem elektrycznym. Nie jest mądrze rozwiązywać tak proste zadanie, jak jazda do przodu, w skomplikowany sposób. W rzeczywistości już do 1900 roku (i to nie jest literówka!) Ferdinand Porsche stworzył w pełni elektryczne i hybrydowe pojazdy, w tym elektryczny pojazd z napędem na cztery koła, z silnikiem umieszczonym w każdym kole.
W 2012 roku wprowadzono dwie wersje Modelu S: Model S 85 oraz P85. Samochody te miały akumulatory o pojemności 85 kWh, a litera „P” oznaczała wersję „Performance”. W 2013 roku wprowadzono Model S 60, który był najlżejszym Modelem S.
Wersje z napędem na cztery koła 85D i P85D wprowadzono pod koniec 2014 roku. Wersje z napędem na cztery koła miały dwa silniki i dlatego nazywano je wersjami Dual Motor, stąd „D” w nazwie wersji.
Model S P85D przyspieszał równie dobrze jak Porsche 911 GT3 z 2014 roku.
Mniej niż rok później, w 2015 roku, wprowadzono Model S P90D. Za dodatkową opłatą był dostępny z trybem „Ludicrous”, który zapewniał jeszcze więcej mocy.
„Ludicrous” zapożyczono z komedii science fiction Spaceballs z 1987 roku, w której statek kosmiczny Spaceball One mógł przyspieszyć do prędkości nazywanej „Ludicrous speed”. Kadr z filmu:
„Ludicrous speed” było szybsze niż „Ridiculous speed”, które było szybsze niż „Light speed”!
Przyspieszenie Modelu S P90D w trybie Ludicrous jest równie dobre jak w Porsche 911 GT3 RS z 2015 roku.
W 2016 roku wprowadzono Model S P100D. Z płatnym trybem Ludicrous jego przyspieszenie było zbliżone do tego w Porsche 911 Turbo z 2016 roku.
Nie boję się powiedzieć, że przyspieszenie wersji Performance Modelu S sprawiło, że dość szybko poczułem się naprawdę niedobrze. A to było jeszcze zanim pojawił się Model S Plaid. Model S Plaid osiąga 50 km/h ze стартu w około jedną sekundę.
A tak przy okazji, logo Tesli Plaid również pochodzi z filmu Spaceballs. Kadr z filmu z momentu, gdy statek Spaceball One przeszedł na „Ludicrous speed”:
Tesla nigdy nie zrobiła wolnego samochodu, a przyspieszenie od zera do 100 km/h najmocniejszych Tesli jest takie samo jak w najszybszych autach sportowych. Początkowy „kop” jest nawet mocniejszy, dlatego Tesla wyprzedza każde superauto do prędkości dozwolonych w ruchu miejskim. W realnych sytuacjach Tesla wygrywa.
Mocne samochody elektryczne są nie tylko niesamowicie frajdowe w prowadzeniu, ale też pokazują, że kierowca nie przyczynia się do zmian klimatu.
Po 14 latach produkcji ostatnie wyprodukowane Tesle Model S były wersjami Plaid z dodatkową nazwą Signature Edition.
Steve Jurvetson był osobą, która otrzymała pierwszego Modela S w 2012 roku, a także otrzymała ostatniego Modela S Plaid Signature Edition w roku 2026.
Samochody Model S Plaid Signature Edition wyprodukowano w 250 egzemplarzach i tylko około 20 aut wysłano z Kalifornii do Europy. Tesle Model S Plaid Signature Edition są zdecydowanie częścią historii motoryzacji.
Tesla Model S była jednym z najdłużej nieprzerwanie produkowanych samochodów. Właściwie w momencie zakończenia produkcji wciąż była jednym z najlepszych aut. Problem polegał na tym, że każdy, kto chciał fabrycznie nowego Modela S, zdążył go już kupić w ciągu 14 lat produkcji.
Osiągnięcia motoryzacyjne Tesli Model S:
- Architektura akumulatora
- Superłatwe ładowanie na stacjach Tesla Supercharger
- Aktualizacje Over-the-Air (OTA)
- Zdolność do autonomicznej jazdy
- Najszybciej przyspieszający seryjnie produkowany samochód
Czuję wdzięczność wobec twórców Tesli Model S. Tesla pokazała tradycyjnym producentom samochodów, co jest możliwe, i to zapoczątkowało światowe przejście od samochodów CO2 do samochodów bezemisyjnych.